Świdnica - perła śląskiego baroku, dawna stolica księstwa świdnicko-jaworskiego, słynąca z wyśmienitego piwa, pysznych pierników i tradycji kupieckich. Kolorowe kamieniczki, rzeźbione fontanny, nastrojowe iluminacje i odbudowana wieża ratuszowa tworzą niepowtarzalny klimat tego miejsca. Do najważniejszych zabytków miasta należą: ewangelicki Kościół Pokoju pw. św. Trójcy, wzniesiony bez użycia cegieł i kamieni, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO i listę Pomników Historii oraz Katedra pw. św. Stanisława i św. Wacława z najwyższą wieżą na Dolnym Śląsku (101,5 m) - drugi w Świdnicy Pomnik Historii. Z tarasu widokowego Wieży Ratuszowej można podziwiać panoramę miasta i okolic.
Wieża Ratuszowa
Ratusz miejski przez wieki był symbolem świetności i zaszczytnych tradycji Świdnicy.
Pierwsza wzmianka źródłowa o wieży ratuszowej pojawia się w 1393 roku, kiedy to w
wyniku pożaru miasta wieża spłonęła a wraz z nią „pozłacany dach” i „zegar jakiego nie
można było znaleźć w innym kraju”. Przez kolejne wieki ulegała licznym pożarom i wojnom,
jednak za każdym razem była odbudowywana. Ostatnia odbudowa została dokonana po
zakończeniu wojny siedmioletniej i zakończyła się w roku 1767. Zdobiła świdnicki Rynek
przez kolejne 200 lat, aż do 5 stycznia 1967 r., kiedy to po wybiciu godziny 15:15, osunęła się
na przyległe budynki. Po przeprowadzonej w latach 2010 – 2012 odbudowie wieża ratuszowa
ponownie cieszy oczy świdniczan i turystów stanowiąc symbol świetności miasta i doskonały
punkt widokowy Nowa wieża ma 58 m wysokości oraz 10 kondygnacji. Najwyższym
punktem dostępnym dla zwiedzających jest zewnętrzny taras widokowy położony na
wysokości 38 m.
Kościół Pokoju pw. św. Trójcy
Świątynię w Świdnicy wzniesiono w latach 1656- 57 według projektu wrocławskiego
architekta, Albrechta von Säbischa na tzw. Przedmieściu Piotrowym. Jest to drewniana
konstrukcja ryglowa na planie krzyża greckiego. Kościół obudowano stopniowo
licznymi malowniczymi przybudówkami i ustawiono przy nim szereg
kamiennych epitafiów. Kościół Pokoju pw. św. Trójcy to jeden z najważniejszych
obiektów Świdnicy i regionu.
Wpisany od 2001 roku na Listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO, a od 2017 roku
także na listę Pomników Historii RP wraz z otaczającym go cmentarzem i budynkami.
W swoim wnętrzu może pomieścić ok. 7500 osób. Wnętrze kościoła zachwyca barokowym
wystrojem, a na szczególną uwagę zasługują dwa zespoły barokowych organów – „małe” nad
ołtarzem oraz „duże” na ścianie zachodniej. Do najcenniejszych elementów barokowego
wyposażenia należy także jego główny ołtarz ze sceną chrztu Chrystusa i ambona, a także
loże rodowe zasłużonych mieszczan i władców ziemi świdnickiej. Wokół kościoła rozciąga
się teren cmentarza ewangelickiego. Na terenie przykościelnym wznoszą się ponadto inne
zabytkowe obiekty: plebania, barokowa brama, drewniana dzwonnica z 1 poł. XVIII w. oraz
dawne liceum ewangelickie z epitafiami jego rektorów wmurowanymi w ściany.
Świdnica – Katedra pw. Św. Stanisława i św. Wacława
Widoczna z każdej drogi dojazdowej do miasta XIV-wieczna katedra pw. św. Stanisława i
św. Wacława to jeden z największych rzymsko-katolickich, gotyckich kościołów w Polsce i
najbardziej rozpoznawanych zabytków Świdnicy. Katedra posiada najwyższą na Śląsku,
szóstą pod względem wysokości wieżę w Polsce (101,50 m.), trzy olbrzymie nawy (główna
ma 71 m dług., 10 m. szer. i 25 m wys.), monumentalne, gotyckie okno oraz 6 kaplic, które na
przestrzeni XIV i XV wieku - dzięki hojności mieszczan, cechów i bractw religijnych
dobudowano do naw bocznych.
W kościele znajduje się szereg pięknych portali, ołtarzy, rzeźb i innych, często zapierających
dech w piersiach dzieł sztuki. np. piaskowcowa, ośmioboczna poewangelicka chrzcielnica,
gotycki ołtarz na Chórze Mieszczan przedstawiający Zaśnięcie Najświętszej Maryi Panny. Od
2004 r. kościół pełni rolę katedry diecezji świdnickiej. Wpisany jest na listę Pomników
Historii.
Rynek, czyli kupieckie serce miasta pod okiem Hermesa
Kamieniczki świdnickiego Rynku doskonale dokumentują historyczne tradycje miasta jako
zamożnej stolicy samodzielnego „Księstwa Świdnicko-Jaworskiego”. Tu w sercu miasta
odbywały się niegdyś liczne jarmarki, na które ściągała bliższa i dalsza okolica. Dziś na
świdnickim rynku można odnaleźć obiekty reprezentujące różnorodne style architektoniczne
od renesansu aż po secesję. Centralny plac miasta wytyczono w połowie XIII wieku. Pełnił on
wówczas funkcję miejsca handlu. W Rynku znajdują się także cztery barokowe fontanny oraz
barokowa kolumna św. Trójcy z 1693 r. W bloku śródrynkowym wyróżnia się budynek
ratusza z mieszczącym się wewnątrz, unikalnym w Polsce, Muzeum Dawnego Kupiectwa.
Rzeźby dzików zapewniających szczęście
Skwer przy ul. Franciszkańskiej to jedno z ulubionych miejsc, jakie lubią odwiedzać rodziny
z dziećmi. Uwagę przykuwa rzeźba „dzikiej rodzinki”. Odlana z brązu rzeźba przedstawia
dziką rodzinkę - jednego dorosłego dzika oraz pięć mniejszych. Powstała ona w 2014 roku, a
projekt wybrano z nadesłanych przez mieszkańców propozycji w ramach tzw. "Giełdy
pomysłów".
Dzika rodzinka jest także często odwiedzana przez dorosłych turystów, którzy lubią robić
sobie przy niej zdjęcia. Dorośli także chętnie pocierają uszy dzika w nadziei, na to, że
szczęście będzie z nimi jak najdłużej.
Altana – wieżyczka w Parku Młodzieżowym
Drewnianą altanę w Parku Młodzieżowym wybudowano w 1875 roku na gruzach Fleszy
Ceglanej. Wtedy, z inicjatywy podpułkownika Riebla - radnego miejskiego, na terenach
fryderycjańskich fortyfikacji powstał pas zieleni, otaczający centrum Świdnicy. W jej
bezpośrednim sąsiedztwie, w 1905 r. zbudowano fontannę. Przez ponad 100 lat był to jeden z
ciekawszych obiektów architektonicznych miasta. Wieżyczka przetrwała do XXI wieku. W
roku 2005 ogrodzono ją wysokim płotem, a kilka lat później rozebrano. Prace związane z
odbudową altany trwały rok, a jej oficjalne otwarcie nastąpiło 9 listopada 2022 roku.
